Tirza Haasnoot/ januari 14, 2020/ 1 - Nederlands, Depressie/burn-out, Moederschap/ 0 comments

Hyperfocus. Het is een eigenschap die heel fijn kan zijn, maar mij nu vooral in de weg zit. Ik zal het even uitleggen, want het is handig als je me kan volgen…

Savant

Hyperfocus is een eigenschap die vaak bij mensen met autisme voor komt. Het is de reden dat zogenaamde savants, zoals Rainman of van die hele knappe mensen die bijvoorbeeld 20 talen spreken, zijn zoals ze zijn. Ze hebben zo’n focus op het onderwerp dat hen naar het hart ligt dat ze alleen daar aan kunnen denken, en dus een ontzettende expert worden in dat onderwerp, tot het extreme toe. Maar de keerzijde is dat dit soort mensen vaak op alle andere opzichten echt flink minder bekwaam zijn dan de standaard mens.

Mijn vorm van hyperfocus

Als vrouw met een “lichte vorm” van autisme zorgt mijn hyperfocus voor veel passie, en dat ik echt periodes heb dat ik met bepaalde dingen bezig ben en het enorm moeilijk vind om te stoppen. Vaak verdwijnen dan alle andere dingen naar de achtergrond. Vroeger las ik stapels en stapels boeken, en iedereen wist dat als ik aan het lezen was je me niet echt kon aanspreken, want ik hoorde het toch niet.

Projecten

Mijn hyperfocus verschilt vaak van onderwerp, en uit zich nu onder anderen in activiteiten doen waar ik echt moeilijk mee kan stoppen. Nu ben ik bijvoorbeeld bezig met al mijn bestanden doorspitten, netjes organiseren per onderwerp in mapjes, en tot slot alles van de ene cloud (OneDrive) naar de andere cloud (Google Drive) te verplaatsen. En ja, nu ben ik in die laatste fase beland, en dat gaat natuurlijk altijd minder makkelijk en goed dan gehoopt.

Mijn computer kan niet alle bestanden hebben, omdat ik simpelweg niet genoeg ruimte heb. Dus het moet in delen. Maar het proces loopt zodanig door elkaar dat er van alles misgaat…

Hyperfocus en een tweeling

En intussen heb ik twee kleintjes rondlopen, die nu natuurlijk ook nog in zo’n leuke nieuwe fase zitten. Lees: Lucas wil vooral aandacht en kan het niet hebben als ik op mijn laptop bezig ben. Dan gaat ie aan mij trekken, gillen en huilen. Ja, snap ik ook wel, hij wil ook, maar dat kan nou eenmaal niet.

Hij is nog te klein om goed met een laptop om te kunnen gaan, en ik heb al heel lang met ze geknuffeld en gespeeld. En zoals ik al zei, die hyperfocus maakt het voor mij echt ontzettend lastig om te stoppen en mij echt op hen te focussen. Natuurlijk let ik op, reageer ik als ze wat willen en red ze uit benarde situaties. Maar daarna wil ik eigenlijk meteen weer door met mijn werk.

Unstoppable

Echt, ik haat het. Ik wil het gewoon kunnen laten liggen tot de tweeling in bed ligt. Waarom is dat zo moeilijk voor mij? Het blijft maar in mijn hoofd dwarrelen en dwalen, en ik kan bijna aan niks anders denken. Ik wil het gewoon af hebben! Nu!

Mijn liefdes

Maar goed, mijn allerliefste schatten gaan toch voor, dus heb ik mijn laptop weer dicht gedaan en speel ik weer met blokken, knuffels, liedjes en maak ik twee kindjes weer heel erg blij.

Ik hou van jullie, lieverds, echt waar! Jullie zijn alleen niet altijd het onderwerp van mijn huidige focus. Maar ik beloof dat ik er aan werk en heel hard mijn best doe om mijn dingen voor jullie neer te leggen. Want jullie zijn het waard. Zo, en waarom focussen jullie je nu niet even op de blokkendoos? Ja, goed idee?

Share this Post

Geef een reactie